بیهوده غوطه ور شده ای در گناه من

شرمنده ام! کبوترک سر به راه من!

یک عمر در تلاطم قلبم نفس زدی

پنهان شد از تو نیش فریب نگاه من

هر لحظه با ترانه ی من همصدا شدی

امروز اصفهانی و فردا سه گاه من

شاید به باورت ننشیند ولی بدان

بیراهه هم نبود از آغاز راه من

پرواز کن که کنج دلم لایق تو نیست

نگذار بشکند پر تو در پناه من

پرواز کن که فاجعه ی دوری ات شود

تاوان جاودانه ی این اشتباه من...